6 - سياحت عيسويّه و نيز در آن روايت است كه از آن‌جا گذشت و وارد شهر ديگرى شد كه دندان‌هايشان ريخته و روهايشان باد كرده بود . از اين حال به حضرت شكايت كردند ، فرمود : چون مىخوابيد ، دهان‌هاى خود را برهم مىگذاريد ، باد در سينهء شما مىجوشد تا به دهانتان مىرسد و چون راه بيرون رفتن ندارد ، بيخ دندان‌ها را فاسد و روهايتان را متغيّر مىكند . چون عادت كردند وقت خوابيدن دهان‌ها را بگشايند ، حالشان به صلاح آمد و بهبودى برايشان حاصل شد . « 1 » 7 - سياحت عيسويّه در حيات القلوب آمده كه در بعضى از كتب ، مذكور است : روزى عيسى با جمعى از حواريّان همراه بود و به جهت هدايت خلق ، در زمين مىگشت و سياحت مىنمود كه هركه را قابل هدايت يابد ، از ورطهء ضلالت نجات بخشد و جواهر قابليّات و استعدادات كه در طينات افراد بشر ، كامن است ، به فراست نبوّت ادراك نموده ، بر تيشهء مواعظ هدايت پيشه ، استخراج نمايد . در اثناى سياحت ، به شهرى رسيدند و نزديك آن شهر ، گنجى ظاهر شد ، پاهاى خواهش حواريّان در طمع گنج رايگان فرورفته ، عرض كردند : به ما رخصت فرما اين گنج را حيازت كنيم كه در اين بيابان ضايع نشود . عيسى فرمود : اين گنج را جز مشقّت و رنج ، ثمره‌اى نيست ، من گنج بىرنجى در اين شهر گمان دارم ، مىروم تا شايد او را بيرون آورم ، شما اين‌جا باشيد تا من برگردم . گفتند : يا روح اللّه ! اين بد شهرى است و هر غريبى كه وارد اين شهر مىشود ، مىكشند . عيسى فرمود : كسى را مىكشند كه در دنياى آن‌ها طمع نمايد ، من با دنياى ايشان

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 14 ، ص 321 .